Με την εισβολή των ρωσικών δυνάμεων στην Ουκρανία, ο Βλαντιμίρ Πούτιν διέπραξε τέσσερα στρατηγικής σημασίας λάθη:
1)Δικαίωσε με τον πλέον εμφατικό τρόπο την άποψη ότι απαιτείται επέκταση του ΝΑΤΟ προς ανατολάς, προκειμένου τα κράτη της ανατολικής Ευρώπης και οι σκανδιναβικές χώρες να προστατευτούν από την απειλή της Ρωσίας. Ενδεχόμενη εισδοχή πλέον στο ΝΑΤΟ της Φινλανδίας και της Σουηδίας θα είναι απολύτως δικαιολογημένη. Σε αυτή την περίπτωση όμως, η Ρωσία θα βρεθεί με δύο επιπλέον παράκτια κράτη – μέλη του ΝΑΤΟ στη μεγάλη αναμέτρηση που σοβεί για τον έλεγχο του Βορείου Περάσματος στον Αρκτικό Ωκεανό (ΗΠΑ, Καναδάς, Δανία, Νορβηγία, Φινλανδία, Σουηδία). Και όποιος καταφέρει να ελέγξει το Βόρειο Πέρασμα, τη νέα θαλάσσια δίοδο που δημιουργήθηκε με την τήξη των πάγων στην Αρκτική, θα ελέγξει το παγκόσμιο εμπόριο κατά τον 21ο αιώνα. Ο Πούτιν κατάφερε να ενοποιήσει εναντίον του όλα πλέον τα υπόλοιπα παράκτια κράτη του Βορείου Περάσματος, τη στιγμή που όλοι ήξεραν ότι η Ουκρανία δεν επρόκειτο ποτέ να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ.
2)Έδωσε την αφορμή που περίμενε επί 76 χρόνια η Γερμανία για να επανεξοπλιστεί, προκειμένου να αποκτήσει τη δυνατότητα για τον υπαρξιακό της σκοπό: να διεξάγει πολεμικές επιχειρήσεις παγκόσμιας κλίμακας. Το τεράστιο εξοπλιστικό πρόγραμμα 100 δισεκατομμυρίων ευρώ που μόλις ανακοίνωσε ο Γερμανός καγκελάριος είναι η κορυφή του παγόβουνου για αυτό που θα επακολουθήσει. Ο Πούτιν κατάφερε να νομιμοποιήσει διεθνώς το ξύπνημα της Γερμανικής πολεμικής μηχανής, με ότι αυτό συνεπάγεται για το μέλλον.
3)Με τον προληπτικό πόλεμο που διεξάγει εναντίον της Ουκρανίας, δεν παραβιάζει απλώς και με κατάφωρο τρόπο το Διεθνές Δίκαιο, αλλά αποβάλλει καθ’ ολοκληρία τη Ρωσία από τη διεθνή έννομη τάξη και το ρόλο που είχε κερδίσει από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Στις σελίδες της παγκόσμιας πολιτικής ιστορίας, ο Πούτιν κατάφερε να κατατάξει πλέον τη χώρα του δίπλα στη Γερμανία του Χίτλερ.
4)Κατέστρεψε οριστικά την πάγια επιδίωξη της Μόσχας να γίνει η «Τρίτη Ρώμη» του Ορθόδοξου Ανατολικού Κόσμου (πρώτη η αρχαία Ρώμη, δεύτερη η Νέα Ρώμη, η Κωνσταντινούπολη). Η Ουκρανία είναι ορθόδοξη χώρα, η Εκκλησία της οποίας απέκτησε την Αυτοκεφαλία της από το Οικουμενικό Πατριαρχείο το 2018 και έχει αναγνωριστεί από το Πατριαρχείο της Αλεξανδρείας (γι’ αυτό ο Πούτιν επιχειρεί τις γνωστές του αθλιότητες με εκκλησιαστική εισπήδηση στη δικαιοδοσία του Πατριαρχείου στην Αφρική), τις Εκκλησίες της Ελλάδας και της Κύπρου. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος νίκησε το 2018 κατά κράτος τον Πούτιν και τον Πατριάρχη Μόσχας Κύριλλο, του οποίου ο τίτλος «Πατριάρχης Μόσχας και πάντων των Ρως» αποτελεί μετεξέλιξη του αρχικού τίτλου «Μητροπολίτης Κιέβου και πάντων των Ρως». Ακόμα και αν ο Πούτιν καταλάβει πλέον την Ουκρανία, η απάντηση του ουκρανικού λαού συνοψίζεται στη φράση της αιματοβαμμένης 52χρονης ουκρανής δασκάλας Ολένα Κουρίλο «δεν θα υποταχθώ ποτέ στον Πούτιν». Έτσι όμως, δεν θα γίνει ποτέ ο «Τσάρος όλων των Ορθοδόξων»…
Κείμενο: Γιώργος Πραχαλιάς
Φωτογραφία: Ολένα Κουρίλο.
0 Σχόλια