Ο Δήμος του Σρέντιγκερ

 

Στον Δήμο Φυλής φαίνεται πως η δημοτική αρχή αποφάσισε να εισαγάγει την κβαντική φυσική στην αυτοδιοίκηση. Υπάρχει ένας σύμβουλος που είναι και δεν είναι. Ασκεί και δεν ασκεί καθήκοντα. Συμμετέχει και δεν συμμετέχει. Και κυρίως, κανείς δεν φαίνεται διατεθειμένος να εξηγήσει τι ακριβώς συμβαίνει.

Οι δημότες έχουν μετατραπεί σε θεατές ενός θεσμικού θεάτρου του παραλόγου. Οι φήμες οργιάζουν, τα ερωτήματα πολλαπλασιάζονται, αλλά οι επίσημες απαντήσεις παραμένουν πιο δυσεύρετες και από θέση στάθμευσης στο κέντρο της πόλης, παρά τα δεκάδες οικόπεδα που νοικιάζει για πάρκινγκ.

Σε κάθε σοβαρό ερώτημα η διοίκηση απαντά με την αγαπημένη της μέθοδο: τη στρατηγική της ομίχλης. Όσο λιγότερα λέγονται, τόσο περισσότερο ελπίζουν κάποιοι ότι οι πολίτες θα σταματήσουν να ρωτούν.

Μόνο που η τοπική δημοκρατία δεν λειτουργεί με υπονοούμενα. Δεν διοικείται με μισόλογα. Και δεν ενισχύεται όταν οι αρμόδιοι συμπεριφέρονται σαν να είναι οι τελευταίοι που οφείλουν εξηγήσεις.

Αν όλα είναι νόμιμα, ας το πουν καθαρά. Αν δεν είναι, ας πράξουν τα δέοντα. Υπάρχει και τρίτος δρόμος βέβαια: να συνεχίσουν να κάνουν πως δεν βλέπουν τον ελέφαντα στο δωμάτιο. Το πρόβλημα είναι ότι οι δημότες τον βλέπουν.

Και όσο η δημοτική αρχή επιμένει να παίζει κρυφτό με την πραγματικότητα, τόσο περισσότερο κινδυνεύει να πείσει τους πολίτες ότι το μόνο που λειτουργεί με συνέπεια στον Δήμο δεν είναι οι θεσμοί, αλλά η σιωπή.