Αν τελικά περάσει η πρόταση να αναλαμβάνουν οι ίδιοι οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης την είσπραξη των ανταποδοτικών τελών τους, τότε κάποιοι αντιδήμαρχοι εσόδων μάλλον θα χάσουν τον ύπνο τους και οι δημότες θα πρέπει να ετοιμάζονται για μια νέα εποχή φορολογικής πίεσης.
Η πρόταση προβλέπει ότι οι δήμοι θα μεριμνούν οι ίδιοι για την είσπραξη των οφειλών, ενώ ζητείται να προβλεφθεί ρητά το ίδιο και για το Τέλος Καθαριότητας και Φωτισμού (Τ.Κ.Φ.). Με απλά λόγια; Όποιος δεν πληρώνει, δεν θα περιμένει πλέον απαραίτητα τον λογαριασμό του ρεύματος ή κάποια άλλη διαδικασία. Ο δήμος θα έχει άμεσο λόγο και άμεσο συμφέρον να κυνηγήσει την είσπραξη.
Για τους αντιδημάρχους εσόδων τα νέα δεν είναι καθόλου ευχάριστα. Μέχρι σήμερα, πολλές δημοτικές αρχές μπορούσαν να επικαλούνται το κράτος, τις υπηρεσίες ή τη γραφειοκρατία όταν τα ανείσπρακτα χρέη συσσωρεύονταν. Αν όμως η είσπραξη περάσει αποκλειστικά στα χέρια των δήμων, τότε δεν θα υπάρχουν πλέον δικαιολογίες. Οι πολίτες θα γνωρίζουν ποιος ευθύνεται, ποιος βεβαιώνει και ποιος διεκδικεί τα χρήματα.
Το μεγαλύτερο ερώτημα όμως αφορά τους δημότες.
Διότι πίσω από τις τεχνικές διατυπώσεις κρύβεται μια πραγματικότητα: οι δήμοι αναζητούν συνεχώς νέες πηγές εσόδων. Και όταν η είσπραξη γίνεται πιο άμεση, η πίεση προς τους πολίτες γίνεται επίσης πιο άμεση.
Πολλοί ήδη μιλούν για έναν «νέο ΕΝΦΙΑ της αυτοδιοίκησης». Όχι επειδή πρόκειται για τον ίδιο φόρο, αλλά επειδή δημιουργείται ένας ακόμη μηχανισμός οικονομικής επιβάρυνσης που θα συνδέεται με την ακίνητη περιουσία και τις δημοτικές υποχρεώσεις. Σήμερα είναι τα τέλη καθαριότητας και φωτισμού. Αύριο ποιος μπορεί να αποκλείσει νέες χρεώσεις, νέες βεβαιώσεις ή πιο επιθετικές διαδικασίες είσπραξης;
Οι δήμοι υποστηρίζουν ότι χρειάζονται πόρους για να λειτουργήσουν. Οι πολίτες, όμως, βλέπουν μια διαφορετική εικόνα: αυξημένο κόστος ζωής, ακρίβεια, φόρους, δημοτικά τέλη και λογαριασμούς που πολλαπλασιάζονται. Σε αυτό το περιβάλλον, κάθε νέα διαδικασία είσπραξης αντιμετωπίζεται ως ακόμη ένα χτύπημα στο οικογενειακό εισόδημα.
Το πολιτικό κόστος ενδέχεται να είναι σημαντικό. Γιατί όταν ο δημότης αρχίσει να λαμβάνει ειδοποιήσεις, προσαυξήσεις και βεβαιώσεις απευθείας από τον δήμο του, δεν θα κατηγορεί κάποιο απρόσωπο υπουργείο. Θα στρέφεται κατευθείαν προς το δημαρχείο.
Και τότε οι αντιδήμαρχοι εσόδων θα βρεθούν στην πρώτη γραμμή μιας σύγκρουσης που μέχρι σήμερα γινόταν μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Για κάποιους μπορεί να σημαίνει αύξηση των δημοτικών ταμείων. Για άλλους, όμως, μπορεί να σημαίνει μείωση ψήφων.
Γιατί στην πολιτική υπάρχει ένας κανόνας που δεν αλλάζει ποτέ: κανείς δεν αγαπά αυτόν που του φέρνει τον λογαριασμό.
0 Σχόλια