Η νέα πατέντα: Βεβαιώνουμε πρόστιμα, μετά τα διαγράφουμε

 

Υπάρχουν λάθη που συμβαίνουν μία φορά. Και υπάρχουν λάθη που επαναλαμβάνονται τόσο πιστά, ώστε γεννούν εύλογες απορίες. Στον Δήμο Φυλής, πάντως, φαίνεται πως βρέθηκε ένας ιδιαίτερος τρόπος διαχείρισης των προστίμων ηχορύπανσης: πρώτα τα βεβαιώνουμε και μετά, όταν αποδειχθεί ότι επιβλήθηκαν σε λάθος άνθρωπο, τα διαγράφουμε.

Η τελευταία περίπτωση αφορά διαγραφή προστίμου συνολικού ύψους 10.657 ευρώ, επειδή διαπιστώθηκε ότι στον άνθρωπο που επιβλήθηκαν δεν διατηρεί κατοικία στον Δήμο Φυλής, αλλά κατοικεί στο Περιστέρι και δεν έχει καμία σχέση με το ακίνητο όπου βεβαιώθηκαν οι παραβάσεις.

Μέχρι εδώ, θα μπορούσε να πει κανείς ότι πρόκειται για ένα διοικητικό λάθος. Μόνο που υπάρχει μια λεπτομέρεια που κάνει την υπόθεση ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα.

Δεν βεβαιώθηκε ένα πρόστιμο.

Βεβαιώθηκαν δύο διαφορετικές παραβάσεις, με αριθμό 712 στις 11/06/2024 και 0965 στις 20/06/2025, δηλαδή σε χρονική απόσταση περίπου ενός έτους. Και στις δύο περιπτώσεις, οι παραβάσεις αφορούσαν την ίδια οικία στα Άνω Λιόσια, ενώ ο φερόμενος ως παραβάτης αποδείχθηκε ότι ζούσε όλο αυτό το διάστημα στο Περιστέρι.

Εδώ αρχίζουν τα πραγματικά ερωτήματα.

Πώς είναι δυνατόν ένας άνθρωπος που κατοικεί σε άλλη περιοχή, δεν διαθέτει κατοικία στον Δήμο Φυλής και –όπως αναφέρει πλέον η ίδια η υπηρεσία– «ουδεμία σχέση έχει με τον Δήμο Φυλής», να εμφανίζεται ως υπεύθυνος για ηχορύπανση δύο διαφορετικές φορές, σε δύο διαφορετικά έτη και για το ίδιο ακίνητο;

Το περίεργο δεν είναι ότι διαγράφηκαν τα πρόστιμα. Η διαγραφή ήταν μονόδρομος. Το περίεργο είναι πως και από ποιους βεβαιώθηκαν.

Αν το πρώτο περιστατικό μπορούσε να χαρακτηριστεί ατυχές λάθος, το δεύτερο γεννά εύλογα ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο γίνονται οι βεβαιώσεις. Υπάρχει έλεγχος των στοιχείων πριν επιβληθεί ένα πρόστιμο; Διασταυρώνεται η σχέση του πολίτη με το ακίνητο; Ή η διαδικασία είναι «βεβαιώνουμε πρώτα και βλέπουμε μετά».

Όταν δύο πρόστιμα για το ίδιο ακίνητο, σε δύο διαφορετικές χρονικές στιγμές, καταλήγουν να διαγράφονται επειδή ο παραλήπτης δεν είχε ποτέ σχέση με τη συγκεκριμένη διεύθυνση, τότε δεν μιλάμε απλώς για ένα μεμονωμένο λάθος. Μιλάμε για μια πρακτική που αξίζει τουλάχιστον να εξηγηθεί.