Μια καταγγελία που προκαλεί σοβαρό προβληματισμό έρχεται στο φως σχετικά με τις εργασίες καθαρισμού στο ρέμα Γιαννούλας, στα Άνω Λιόσια. Και αν επιβεβαιωθεί, τότε φαίνεται πως η αντιπλημμυρική προστασία απέκτησε μια νέα μέθοδο: βγάζουμε τα χώματα από το ένα σημείο και τα αφήνουμε 500 μέτρα πιο πάνω!
Στο τμήμα του ρέματος πριν από την οδό Βυζαντίου μέχρι το γήπεδο του Ακράτητου πραγματοποιούνται εργασίες καθαρισμού από την Περιφέρεια Αττικής.
Ωστόσο, σύμφωνα με την καταγγελία, τα χώματα και οι πέτρες που απομακρύνονται από το συγκεκριμένο τμήμα μεταφέρονται και αποτίθενται μέσα στο ίδιο ρέμα, περίπου 500 μέτρα πιο πάνω, πίσω από την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη.
Στο σημείο αυτό έχουν καταγραφεί φωτογραφικά σωροί από φρέσκα χώματα και πέτρες, που δημιουργούν εύλογα ερωτήματα για τη διαχείριση των προϊόντων καθαρισμού.
Από τη Βυζαντίου στον Άγιο Ιωάννη: Μια διαδρομή 500 μέτρων για τα χώματα;
Αντί τα προϊόντα καθαρισμού να απομακρύνονται από το ρέμα με τον προβλεπόμενο τρόπο, καταγγέλλεται ότι μεταφέρονται σε άλλο σημείο της ίδιας κοίτης.
Δηλαδή, καθαρίζουμε το ρέμα για να το ξαναγεμίσουμε λίγο παραπάνω;
Αν επιβεβαιωθεί αυτή η πρακτική, τότε δεν πρόκειται για ουσιαστική αντιμετώπιση του προβλήματος, αλλά για μεταφορά του από το ένα σημείο στο άλλο.
Και μάλιστα σε μια εποχή που η αντιπλημμυρική προστασία θα έπρεπε να αποτελεί απόλυτη προτεραιότητα.
Οι φωτογραφίες αποτυπώνουν την κατάσταση
Οι εικόνες από το σημείο πίσω από την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη δείχνουν φρέσκα χώματα και πέτρες μέσα στο ρέμα. Η παρουσία τους, σε συνδυασμό με την καταγγελία για μεταφορά υλικών από τις εργασίες καθαρισμού, καθιστά αναγκαίο τον έλεγχο από τις αρμόδιες υπηρεσίες.Γιατί ο καθαρισμός ενός ρέματος δεν τελειώνει τη στιγμή που η μπουλντόζα απομακρύνει τα χώματα από ένα σημείο. Ολοκληρώνεται όταν τα υλικά διαχειρίζονται σωστά και δεν δημιουργούνται νέες εστίες κινδύνου.
Η Περιφέρεια Αττικής και η ουσία της αντιπλημμυρικής προστασίας
Δεν αμφισβητεί κανείς την ανάγκη καθαρισμού των ρεμάτων. Το αντίθετο. Τέτοιες παρεμβάσεις είναι απαραίτητες.
Το ζητούμενο, όμως, είναι να γίνονται σωστά.
Γιατί η αντιπλημμυρική προστασία δεν μπορεί να λειτουργεί με τη λογική «να φύγουν τα χώματα από εδώ και ας πάνε λίγο παραπάνω».
Όταν έρθει η βροχή, τα χώματα δεν θα μείνουν στη θέση τους
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο αισθητικό. Είναι πρωτίστως ζήτημα ασφάλειας.
Συσσωρεύσεις χωμάτων και πετρών μέσα σε ένα ρέμα μπορεί, ανάλογα με τη θέση και τον όγκο τους, να επηρεάσουν τη ροή των υδάτων και να δημιουργήσουν πρόσθετους κινδύνους.
Και τότε δεν θα έχει καμία σημασία αν τα χώματα μεταφέρθηκαν 100, 300 ή 500 μέτρα. Σημασία θα έχει ότι παρέμειναν μέσα στο ρέμα.
Η αντιπλημμυρική προστασία δεν μετριέται με τις ώρες λειτουργίας των μηχανημάτων ούτε με τον αριθμό των ανακοινώσεων.
Μετριέται με το αποτέλεσμα.
Γιατί το νερό δεν διαβάζει δελτία Τύπου, δεν παρακολουθεί φωτογραφίσεις έργων και δεν ενδιαφέρεται για επικοινωνιακές επιτυχίες.
Αν βρει εμπόδια μπροστά του, θα ακολουθήσει τον δικό του δρόμο. Και τότε ο λογαριασμός μπορεί να είναι πολύ βαρύτερος από το κόστος ενός σωστού καθαρισμού.
Σημεία Καθαρισμού
){kind=link}
0 Σχόλια