Μία μικρή παράγραφος στο νέο πολεοδομικό σχέδιο του Δήμου Φυλής που συζητήθηκε στο σημερινό (10/7), έκτακτο Δημοτικό Συμβούλιο, αφορούσε την ανάδραση προς υπό διαβούλευση ΕΧΠ Βιομηχανίας και εφοδιαστικής αλυσίδας Δήμου Φυλής, ίσως κρύβει πολύ περισσότερα από όσα φαίνονται με μια πρώτη ανάγνωση.
Η πρόταση για τη δημιουργία της Περιοχής Ενεργειακών Εγκαταστάσεων (ΠΕΔ 11) αναφέρει ότι η ζώνη βρίσκεται στα νοτιοδυτικά των Άνω Λιοσίων, στα όρια με τον Ασπρόπυργο, εκεί όπου ήδη λειτουργούν εγκαταστάσεις της ΔΕΗ.
Μέχρι εδώ, όλα φαίνονται αναμενόμενα.
Στη συνέχεια όμως το κείμενο δεν περιορίζεται στις υφιστάμενες εγκαταστάσεις. Αντίθετα, προβλέπει ότι στην περιοχή θα επιτρέπεται η χρήση (33) του Προεδρικού Διατάγματος 59/2018.
Και εδώ αρχίζουν τα πραγματικά ερωτήματα.
Η συγκεκριμένη χρήση δεν αφορά μόνο τις σημερινές εγκαταστάσεις της ΔΕΗ. Επιτρέπει εγκαταστάσεις παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, και κάθε συναφή ενεργειακή εγκατάσταση.
Με απλά λόγια, δημιουργείται μια ζώνη στην οποία μπορούν να αδειοδοτηθούν ένα ευρύ φάσμα ενεργειακών υποδομών.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι ένα:
Σχεδιάζεται νέα μονάδα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας;
Κι όμως, η θεσμοθέτηση μιας χρήσης γης δεν γίνεται τυχαία. Όταν μια περιοχή αποκτά συγκεκριμένες δυνατότητες δόμησης και ανάπτυξης, αυτό δημιουργεί ένα νέο θεσμικό πλαίσιο που μπορεί να αξιοποιηθεί για μελλοντικές επενδύσεις.
Γι' αυτό και οι κάτοικοι δικαιούνται να γνωρίζουν:
- Γιατί δεν περιγράφεται αναλυτικά ποιες ενεργειακές εγκαταστάσεις προβλέπονται;
- Γιατί γίνεται απλή παραπομπή σε μια τόσο ευρεία κατηγορία χρήσεων του Π.Δ. 59/2018;
- Ποια έργα έχει λάβει υπόψη του ο μελετητής κατά τον σχεδιασμό του ΠΕΔ 11;
- Υπάρχει κάποιος στρατηγικός σχεδιασμός ;
- Ποια είναι η συνολική έκταση που μπορεί να αξιοποιηθεί για τέτοιες εγκαταστάσεις τα επόμενα χρόνια;
Η περιοχή των Άνω Λιοσίων φιλοξενεί ήδη ένα ιδιαίτερα βαρύ φορτίο υποδομών που εξυπηρετούν ολόκληρη την Αττική. Για τον λόγο αυτό, κάθε νέα πρόβλεψη που διευρύνει τις επιτρεπόμενες ενεργειακές χρήσεις οφείλει να συνοδεύεται από πλήρη ενημέρωση και δημόσιο διάλογο.
Το ζητούμενο δεν είναι να δημιουργηθεί κλίμα ανησυχίας. Είναι να υπάρξει διαφάνεια.
Οι πολίτες δεν μπορούν να ενημερώνονται μόνο ότι «επιτρέπονται ενεργειακές εγκαταστάσεις». Έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν τι εγκαταστάσεις, από ποιους φορείς, και με ποιες περιβαλλοντικές επιπτώσεις για την τοπική κοινωνία.
Γιατί, όταν ένας πολεοδομικός σχεδιασμός δημιουργεί νέες δυνατότητες ανάπτυξης τόσο κρίσιμων υποδομών, το μεγαλύτερο ερώτημα δεν είναι τι γράφει το ΦΕΚ. Το μεγαλύτερο ερώτημα είναι τι πρόκειται να κατασκευαστεί στην πράξη.
0 Σχόλια