Κάπου ανάμεσα στη «δημοσιονομική υπευθυνότητα» και την ελληνική πατέντα του «βλέποντας και κάνοντας», ο Δήμος Φυλής φαίνεται να ανακάλυψε έναν ακόμα τρόπο να διαχειρίζεται τα οικονομικά του: να παίρνει σήμερα τα λεφτά του αύριο — και μάλιστα με δόσεις.
Η πρόσφατη χορήγηση ποσού 650.000 ευρώ ως προκαταβολή έναντι των Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων δεν είναι απλώς μια λογιστική πράξη. Είναι μια μικρή, σχεδόν ποιητική ομολογία: ότι τα ταμεία δεν αντέχουν μέχρι να έρθει η κανονική ροή χρηματοδότησης. Και έτσι, αντί για «οικονομικός προγραμματισμός», έχουμε μια μορφή δημοτικής προχρηματοδότησης με άρωμα… πανικού.
Βεβαίως, η διατύπωση είναι καθησυχαστική: «για την αντιμετώπιση επιτακτικών αναγκών». Ποιες είναι αυτές; Μήπως οι ίδιες «επιτακτικές ανάγκες» που κάθε χρόνο εμφανίζονται απρόσκλητες, όπως οι λογαριασμοί που όλοι ξέρουμε ότι θα έρθουν αλλά κάνουμε πως εκπλησσόμαστε;
Το ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι ο τρόπος επιστροφής: συμψηφισμός σε δέκα μηνιαίες δόσεις από τον Ιούνιο του 2026. Με άλλα λόγια, ο Δήμος δεσμεύει τα μελλοντικά του έσοδα για να καλύψει το παρόν. Ένα είδος οικονομικού déjà vu που θυμίζει έντονα την παλιά, καλή ελληνική συνταγή: «βάζουμε μπροστά το αύριο για να σωθεί το σήμερα».
Και κάπου εδώ προκύπτει το εύλογο ερώτημα: αν τα μελλοντικά έσοδα έχουν ήδη προεξοφληθεί, τι θα συμβεί όταν προκύψουν οι επόμενες «επιτακτικές ανάγκες»; Νέα προκαταβολή; Νέος συμψηφισμός; Ή μήπως μια δημιουργική επανεφεύρεση της έννοιας της ταμειακής ισορροπίας;
Η ειρωνεία είναι ότι όλα αυτά εντάσσονται στην κατηγορία «ΚΑΠ για την κάλυψη γενικών δαπανών». Γενικές δαπάνες, δηλαδή — αυτές που θα έπρεπε να είναι οι πιο προβλέψιμες. Αν όμως χρειάζεται προκαταβολή για τα προβλέψιμα, τι γίνεται με τα απρόβλεπτα;
Τελικά, ίσως το πραγματικό πρόβλημα να μην είναι τα 650.000 ευρώ. Είναι η φιλοσοφία που τα συνοδεύει: μια διαρκής μετατόπιση του κόστους προς το μέλλον, με την ελπίδα ότι «κάπως θα βρεθεί λύση». Μόνο που, όπως έχει δείξει η εμπειρία, το «κάπως» συνήθως κοστίζει περισσότερο από όσο αντέχει ένα ταμείο — δημοτικό ή μη.
Μέχρι τότε, οι πολίτες μπορούν να αισθάνονται μια κάποια ασφάλεια: ο Δήμος τους δεν μένει ποτέ χωρίς χρήματα. Απλώς, μερικές φορές, τα παίρνει λίγο νωρίτερα από όσο πρέπει.
0 Σχόλια