Όλοι θέλουμε γρήγορο ίντερνετ στο σπίτι μας. Όμως, το πέρασμα των οπτικών ινών έχει γίνει πλέον ένας μεγάλος, καθημερινός βραχνάς. Η ψηφιακή εποχή δεν μπορεί να φέρνει κοινωνικό αποκλεισμό. Το ίντερνετ είναι χρήσιμο, αλλά η ελεύθερη μετακίνηση αποτελεί βασικό δικαίωμα.
Το πρόβλημα μεγαλώνει επειδή οι εταιρείες σκάβουν και ξανασκάβουν για να διορθώσουν τα λάθη τους ή τυχόν κακοτεχνίες. Οι δρόμοι και τα πεζοδρόμια είναι γεμάτα χαντάκια, μπάζα, κακοτεχνίες και παγίδες. Η τεχνολογική πρόοδος είναι απαραίτητη, αλλά ο τρόπος με τον οποίο γίνονται τα έργα είναι καταστροφικός και επικίνδυνος για όλους, πόσο μάλλον για τα Άτομα με Αναπηρία (ΑμεΑ). Αναρωτιέμαι από πού ελέγχονται όλες αυτές οι διαδικασίες, πού πρέπει να απευθύνεται ο πολίτης σε περίπτωση ατυχήματος και ποια διαδρομή πρέπει να ακολουθήσει για να δικαιωθεί.
Όλη αυτή η κατάσταση επηρεάζει και τις περισσότερες κατηγορίες αναπήρων τις οποίες εκπροσωπούμε, εγκλωβίζοντάς τους, αντί να τους απελευθερώνει.
Γ.ΡΕΘΥΜΝΙΩΤΑΚΗΣ
0 Σχόλια