Υπάρχουν φορές που τα μεγάλα λόγια για «κοινωνική πολιτική», «συμπερίληψη» και «σεβασμό στον πολίτη» καταρρέουν μπροστά στην ίδια την πραγματικότητα. Και αυτή η πραγματικότητα βρίσκεται στην καρδιά του Δήμου Φυλής, στην πλατεία Δημαρχείου, εκεί όπου ένας άνθρωπος με αναπηρία καλείται καθημερινά να δώσει μάχη για το αυτονόητο: να μπορέσει να κινηθεί με ασφάλεια και αξιοπρέπεια.
Ο αρμόδιος αντιδήμαρχος Κοινωνικής Υπηρεσίας οφείλει να εγκαταλείψει τις διακηρύξεις και να κοιτάξει γύρω του. Η προσβασιμότητα δεν είναι προαιρετική ούτε θέμα δημοσίων σχέσεων. Είναι υποχρέωση του Δήμου και δικαίωμα κάθε πολίτη. Όταν πεζοδρόμια, είσοδοι καταστημάτων και δημόσιοι χώροι παραμένουν ουσιαστικά απροσπέλαστοι για τους ΑμεΑ, τότε η δημοτική αρχή δεν μπορεί να μιλά για κοινωνική ευαισθησία.
Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, από τα στοιχειώδη: ελεύθερες διαβάσεις, αποκλειστικές θέσεις στάθμευσης για ΑμεΑ, πραγματική πρόσβαση στην κεντρική πλατεία και στα καταστήματα. Γιατί ο πολιτισμός ενός Δήμου δεν κρίνεται από τις ανακοινώσεις του, αλλά από το αν οι πιο ευάλωτοι πολίτες του μπορούν να κυκλοφορούν χωρίς εμπόδια.
Ακολουθεί το μήνυμα προς τον αντιδήμαρχο Κοινωνικής Υπηρεσίας, εκτός βέβαια αν δεν τον "αγγίζει" μιας και δεν είναι στα χαρτιά ..........Αντιδήμαρχος:
Προς τόν αντιδήμαρχο κοινωνικής υπηρεσίας κύριε αντιδημαρχε μήπως πρέπει να δείτε το τί γίνεται στην πλατεία δημαρχείου τού δήμου Φυλής και στα γύρω στενά όπου Με τά χίλια ζόρια υπάρχει ελάχιστος χώρος να μπορεί να περάσει ένας ΑΜΕΑ μήπως θα πρέπει να υπάρξει χώρος στάθμευσης μόνο για ΑΜΕΑ ή κεντρική πλατεία να είναι προσβάσιμη για όλους τά καταστήματα να έχουν χώρο στάθμευσης και δίοδο για να μπορεί να ανέβει ένα αναπηρικό αμαξίδιο ας ξεκινήσουμε με αυτά για αρχή και ελπίζω να κατανοήσουμε όλοι ότι και οι ΑΜΕΑ δεν είναι παιδιά ενός κατώτερου Θεού
0 Σχόλια